Saturday, April 4, 2009

ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനിക്കും..

ഇനിയും മറഞ്ഞിരിക്കുവതെന്‌തിനു നീ
ഇമ പൂട്ടാത്ത ഈരുട്ടിന്റെ കാലടികളില്‍
പതറിപ്പതുങ്ങിയ ചെറുബാല്യങ്ങളും
വരണ്ട മണ്ണിലടിതെറ്റിയമര്‍ന്ന
ചെറുപുസ്റ്റകത്താളിലെ ചേലൊത്ത
വരികളിലൂറിയടിഞ്ഞ സ്നേഹാമൃതും...

എന്‌തിനു മാമരങ്ങളിനിയും പൂക്കുന്നു
അനര്‍വസുന്ദരപ്രാഭാതങ്ങളില്‍
ചാരം മൂടിയ കനലിലെ കെട്ട പ്രകാശമായി
ഒരു കൗമാരം കാലചക്രത്തിനിരുട്ടിലെക്കു
വഴുതിവീണതും നീയറിഞ്ഞുവോ?

ഞാനിനിയും ജനിക്കും,
കാലാകാലങ്ങളില്‍ പ്രവചന ജല്‍പനങ്ങളായി
ഇനിയുമുണരാത്ത പകലിന്റെ
വിരിമാറിലൊരു പുതിയ ജന്മമാകാന്‍
കുഴഞ്ഞ മണ്ണിലെ ശ്വാസമായി
അച്ചിലെക്ക്‌ അടര്‍ന്ന മാംസമായി
എന്നിലേക്കു ഒഴുകിയ ജീവസ്രോതസ്സും
അതെ!ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനിക്കും...

ഭൂണമായി ഞാനുരുവായതെന്ന്
എന്ന് ഞാനാ ഗര്‍ഭഭിത്തികളെ
കാര്‍ന്നുതിന്നെന്‍ വിശപ്പടക്കി
എന്നെന്‍ കണ്ണുകളിലാദ്യ
ജ്വലനം പിടഞ്ഞു
എന്നു ഞാനെന്‍ പ്രാണനെ
നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ പണയം നല്‍കി...

വായിലേയ്ക്കിറ്റുവീണ മുലപ്പാലില്‍
കയ്പുനീര്‍ ചാലിച്ചമ്മ
വിട ചൊല്ലുന്നു ഏഴുകടലും കടന്ന്
പിച്ചവച്ചതറിഞ്ഞില്ല;കുഞ്ഞരി-
പല്ലു മുളച്ചതും,ചെറു
മൊഴികളുമവര്‍ കണ്ടില്ല..

ഇടക്കു കേള്‍ക്കുന്ന ടെലിഫോണ്‍
മണികളിലമ്മശബ്ദം വിതുബി നില്‍കേ
മണിപേഴ്സുകളില്‍ പണക്കിലുക്കം
മാറ്റൊലി മീട്ടുന്നു ദിനംതോറും.

സബത്തു നടുവിലെ ഒറ്റപുത്രനു
തലചാഴ്ക്യാനനുവധി താവളങ്ങള്‍
കയ്യേല്‍ക്കാന്‍ ഒരു കുന്നു സുഹൃത്ത്ക്കള്‍
കയ്യില്‍ തിരുകാന്‍ പണ ചാക്കുകല്‍ സ്വന്ദം.

ഇരുട്ടിന്റെ ആത്മാക്കള്‍ക്കരികില്‍
ന്യത്തം ചവിട്ടുന്ന പതിനേഴിനു
ചുവടുകള്‍ പിഴക്യവേ
'റം'കുപ്പികള്‍ക്കിടയില്‍
പ്രായത്തിന്റെ ഹരം കോള്‍മയില്‍
കൊള്ളിക്കാന്‍ നിഷാസഞ്ചാരിനികളും..

എകനായ്‌ നിന്ദ്യനായ്‌
വഴിവക്കിലെ ഓടയിലെക്കു
കുബേരപുത്രന്റെ പതനം
വെളിവാക്കുന്ന 'ടെസ്റ്റ്‌'കളും
കാലം കുറിച്ച അന്ദ്യവിധി ഏകി മലര്‍ത്തിയ
കൈവെള്ളയിലെ ശൂന്യതയില്‍
പകര്‍ത്തിയ വെള്ളകടലാസിനു ശവഗന്ധം..

ജീവന്‍ കൊതിപ്പു അര ക്ഷണം കൂടി
അമ്മ മടിത്തട്ടിലൊരു വെറും
പൈതലാവാന്‍,മാപ്പു ചൊല്ലുവാന്‍
കടമകള്‍ക്ക്‌ ബലിയുരുള നല്‍കുവാന്‍,

ഞാന്‍ വീണ്ടും ജനിക്കും..

1 comment:

jenninanto said...

veendum janikkumo appol ee vilasathil mail ayakkuka keto jenninanto@gmail.com